การจัดการท่องเที่ยวเชิงอาหารในเขตอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์

Gastronomy Tourism Management on Nakhon Sawan District Nakhon Sawan Province

  • ชนิษฐา ใจเป็ง -
  • จุรีรัตน์ ศิตศิรัตน์
Keywords: ศักยภาพ, การท่องเที่ยวเชิงอาหาร, อำเภอเมืองนครสวรรค์, Potential, Gastronomy Tourism, Mueang Nakhon Sawan District

Abstract

     งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวในด้าน การท่องเที่ยวเชิงอาหารต่อความพร้อมด้านการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้สะดวก สิ่งอำนวย ความสะดวก และการบริหารจัดการที่ดี และ 2) เพื่อกำหนดแนวทางในการจัดการท่องเที่ยว เชิงอาหารในเขตอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ให้เกิดความยั่งยืน ผู้วิจัยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ เก็บรวมรวบข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวใช้บริการร้านอาหารทั้งสิ้น 500 คน วิเคราะห์ด้วยสถิติ เชิงพรรณนาแสดงค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ตอบแบบสอบถามมีระดับความพึงพอใจในด้านการบริหารจัดการที่ดีของร้านอาหารในระดับมากที่สุด ในขณะที่ความพร้อมในการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว และสิ่งอำนวยความสะดวก ผู้ตอบแบบสอบถามพึงพอในในระดับปานกลาง เนื่องจากร้านอาหารบางแห่งเข้าถึงได้ยาก และมีข้อจำกัดด้านที่จอดรถ ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า การท่องเที่ยวเชิงอาหารในเขตอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ยังไม่มีความพร้อมและไม่มีศักยภาพมากเพียงพอ จังหวัดนครสวรรค์เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงด้านอาหารแต่ยังไม่ใช่เมืองหลักที่มีศักยภาพในการดึงดูดให้นักท่องเที่ยวเข้ามาท่องเที่ยว 2) แนวทางในการจัดการท่องเที่ยวเชิงอาหารในเขตอำเภอเมืองนครสวรรค์ ควรมีการประชุมร่วมกัน ปรึกษาและหาแนวทางในการจัดกิจกรรมส่งเสริมการท่องเที่ยวเพื่อเป็นการกระตุ้นให้เกิดการเดินทางซ้ำ และการบอกต่อ รวมถึงต้องมีการเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยว ร้านอาหาร ที่พัก และร้านของฝาก รวมทั้งมีการส่งเสริมให้นครสวรรค์เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวต่อไป

     This research has the objective for 1) to study the satisfaction of tourists in the Gastronomy Tourism on the readiness in accessing to the tourist attraction convenient, the convenient facilities and the good management. and; 2) to determine the guidelines of the Gastronomy Tourism in Mueang Nakhon Sawan District, Nakhon Sawan Province to create the sustainability. The researcher used the Quantitative Research. To gather the information by using questionnaires. The research sample of the research are, the tourists that travelled to use the service of restaurant in total of 500 persons. To analyze with the descriptive statistics. This will show about the frequency value, the percentage value, the average and the standard deviation.

     The result of research found out that; 1) the respondent of the questionnaires has the satisfaction in the good management of the restaurant in the most level. While the readiness in accessing to the tourist attraction and facilities, the respondent of questionnaires has the satisfactory in the medium level due to some of the restaurants are difficult to be accessed and there is the limitation in the parking area. The findings of the study are reflected in the Gastronomy Tourism in Mueang Nakhon Sawan District, is not ready and doesn't have enough capacity. Nakhon Sawan Province has a reputation on food but it still not the main city to attracted the tourists. 2) the guideline in the Gastronomy Tourism Management in Mueang Nakhon Sawan District should held a meeting together, to consult and find the guideline in setting the activity to contribute to tourism being the stimulation to create repeat trips and word of mouth, including having the connection of the tourist attraction, the restaurant, the accommodation, and the souvenir shop, as well as contributing to Nakhon Sawan becoming a tourist destination in the future.

References

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). การบูรณาการเพื่อขับเคลื่อนยุทธศาสตร์การท่องเที่ยวไทย พ.ศ. 2558-2560. http://www.jpp.moi.go.th/ files/MOTS.pdf

ชนิษฐา ใจเป็ง. (2561). ศักยภาพการท่องเที่ยวเชิงอาหารริมทางบนถนนตลาดวโรรส เชียงใหม่. สรุปการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 3 และการประชุมวิชาการระดับนานาชาติ ครั้งที่ 1 (น.198-208) มหาวิทยาลัยเจ้าพระยา. มหาวิทยาลัยเจ้าพระยา.

ชาคริต อ่องทุน และพิทักษ์ ศิริวงศ์. (2559). ศักยภาพการท่องเที่ยวเพื่อการเรียนรู้เกี่ยวกับอาหารริมทางบนถนนเยาวราช. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 6(1), 129-137.

เบญจมาภรณ์ ชำนาญฉา. (2561). การท่องเที่ยวเชิงอาหาร: ศักยภาพและความได้เปรียบของประเทศไทย. วารสารวิชาการสมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทยในพระราชูปถัมภ์ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, 24 (1), 103-116.

ภูริ ชุณห์ขจร และคณะ. (2563). การสร้างแรงจูงใจในการท่องเที่ยวเชิงอาหารไทยท้องถิ่นเสริมภูมิต้านทาน ในวิถีชุมชนสุขภาพ หลังการแพร่ระบาดของไวรัส Covid-19. วารสารวิชาการคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 11(2), 143-154.

ศรุดา นิติวรากร. (2557). อาหารไทย: มรดกทางวัฒนธรรมของชาติ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร, 5(1), 171-179.

ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และคณะ. (2541). การบริหารการตลาดยุคใหม่. บริษัทธีระฟิล์มและไซเท็กซ์ จำกัด.

หทัยชนก ฉิมบ้านไร่ และ รักษ์พงศ์ วงศาโรจน์. (2558). ศักยภาพอาหารพื้นเมืองและแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวผ่านอาหารพื้นเมืองจังหวัดน่าน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 11(1), 37-53.

อภินันท์ จันตะนี. (2550). สถิติและการวิจัยทางธุรกิจ. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.

CNN Travel. (2021, April 14). CULINARY JOURNEYS. The world's 50 best foods.https://edition.cnn.com/travel/article/world-best-food-dishes/index.html?fbclid=IwAR1hRiy5-Jy_3SvRdzEQFa5blOwtlm-zEEZifPPrPgfcjzdPAf_N2jdUb5Y

Published
2022-06-22
How to Cite
ใจเป็งช., & ศิตศิรัตน์จ. (2022). การจัดการท่องเที่ยวเชิงอาหารในเขตอำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์: Gastronomy Tourism Management on Nakhon Sawan District Nakhon Sawan Province. วารสารวิชาการมนุษย์และสังคม มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 6(1), 107-125. Retrieved from https://huso-journal.sskru.ac.th/index.php/m1/article/view/181
Section
Research Article(บทความวิจัย)