แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวในท้องถิ่นโดยการมีส่วนร่วม ของประชาชนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

  • วิภวานี เผือกบัวขาว มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
Keywords: แนวทางการพัฒนา, แหล่งท่องเที่ยว, การมีส่วนร่วมของประชาชน, Guidelines for Developing, Tourist, Communitiy Participation Communities

Abstract

            การวิจัยเรื่องแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวในท้องถิ่นโดยการมีส่วนร่วมของประชาชนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวในท้องถิ่นของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์
2. เสนอแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวในท้องถิ่นโดยการมีส่วนร่วมของประชาชนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสานระหว่าง การวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนในเขตเทศบาลเมืองจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จำนวน 396 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและและการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ นักวิชาการด้านการท่องเที่ยว ผู้นำชุมชนที่เกี่ยวกับการท่องเที่ยวในท้องถิ่น จำนวน 9 คน  ได้จากการเลือกแบบเจาะจง โดยการวิเคราะห์เนื้อหาและพรรณนาความ

     ผลการวิจัย พบว่า

       1. การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวในท้องถิ่นของจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านจากค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย พบว่า ด้านการตัดสินใจ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมาคือ ด้าน รับผลประโยชน์  ด้านดำเนินงานและด้านประเมินผลมีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด ตามลำดับ

      2.แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวในท้องถิ่นโดยการมีส่วนร่วมของประชาชนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พบว่า 1) ควรจัดเส้นทางการท่องเที่ยวให้เชื่อมโยง 2) ควรมีช่องทางการตลาดและประชาสัมพันธ์ในสื่อสังคมออนไลน์ และ 3) ควรมีการสร้างเครือข่ายระหว่างหน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชน

       The objectives of this research were: 1) to study the involvement of the community in the development of local tourism in Prachuap Khirikhan province and 2) to propose the guidelines for the development of local tourism in province. The reseatch useld both quantitative and quantitative. The tool quantitative research was questionnaire collectied data from 396 people in Prachuap Khirikhan province. The statistics used for data analysis were percentage, mean, and standard deviation. The structured interview was used in the qualitative research to collect data from 9 key informants, tourism scholars and local tourism-related community leaders, which were chosen by purposive sampling with content analysis and describing.

    The findings revealed that:

       1. The overall result of public participation in local tourism development in Prachuap Khiri Khan province was at a high level. When considering each aspect in descending order, it was found that the decision aspect was at the highest level followed by receiving benefits, operation and evaluation, respectively.

       2. According to the guidelines for local tourism development through the participation of people in Prachuap Khirikhan province, it was found that these guidelines should be provided: 1) tourism routes connection, 2) marketing channels and public relations on social media and 3) association between government agencies and private sectors.

References

กรมการท่องเที่ยว. (2561). แผนยุทธศาสตร์พัฒนาการท่องเที่ยว พ.ศ. 2561 – 2564. กรุงเทพฯ: วีไอพี ก็อปปี้ปริ้น.

สำนักงานจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (2560). แผนพัฒนาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ 5 ปี (2561-2565) รอบปีพ.ศ. 2563, จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. ม.ป.ท.: ม.ป.พ.

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2558). แผนพัฒนาการท่องเที่ยว ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2560 - 2564). กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.

เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2551). การท่องเที่ยวไทยนานาชาติปี พ.ศ.2551. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวไทย.

ธนธรณ์ ศรีสวัสดิ์. (2552). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวตลาดน้ำคลองลัดมะยม เขตตลิ่งชัน กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต) มหาวิทยาลัยศิลปากร: กรุงเทพฯ.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. ( 2557). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS. นนทบุรี: เอส.อาร์.พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.

สรายุทธ กันหลง. (2555). การทดสอบความเชื่อมั่นของแบบสอบถาม. สืบค้น 27 มีนาคม 2561, จาก http://www.ipernity.com/blog/248956/424773

ยุทธ ไกยวรรณ. (2550). หลักการทําวิจัยและการทําวิทยานิพนธ์. กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.

Cohen,J.M.and Uphoff,N.T.(1981).Rural Development Participation: Concept and Measures for Project Design Implementation and Evaluation. Rural Development Committee Center for International Studies : Cornell University.

Reeder, William W. (1974). Some Aspects of Information Social Participation of Farm Families in New York State. New York: United Nation.

Published
2020-06-30
How to Cite
เผือกบัวขาวว. (2020). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวในท้องถิ่นโดยการมีส่วนร่วม ของประชาชนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสารมนุษย์และสังคม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 4(1), 58-72. Retrieved from http://huso-journal.sskru.ac.th/index.php/m1/article/view/86
Section
Research Article(บทความวิจัย)