การเสนอแนะเส้นทางการท่องเที่ยวทางน้ำด้วยโครงข่ายหลายรูปแบบ ในเขตกรุงเทพมหานคร

The Recommendation for Water Tourism Routes with Multimodal Networks Analysis in Bangkok

  • เบญจมาศ ชาลีเปรี่ยม
  • ธัญญรัตน์ ไชยคราม
Keywords: การท่องเที่ยวทางน้ำ, ท่าเรือ, โครงข่ายหลายรูปแบบ, ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์, Water Tourism, Pier, Multimodal Network, Geographic Information System

Abstract

       การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์รูปแบบและความหนาแน่น ของแหล่งท่องเที่ยวทางน้ำที่ตั้งอยู่ภายในระยะรัศมี 400 เมตรจากท่าเรือ ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล และ 2) เสนอแนะเส้นทางการท่องเที่ยวทางน้ำ ด้วยโครงข่ายหลายรูปแบบในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร ผลจากการวิเคราะห์พบว่า ทั้งแหล่งท่องเที่ยวทางน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำท่าจีน มีรูปแบบการกระจายตัวของแหล่งท่องเที่ยวแบบเกาะกลุ่ม (Clustered distribution) เหมือนกัน โดยมีค่า Nearest Neighbor Ratio เท่ากับ 0.683666 และ 0.779086 ตามลำดับ และพบว่า แหล่งท่องเที่ยวทางน้ำหนาแน่นมากที่สุดในบริเวณท่าเรือราชวงศ์ ท่าเรือด่วนราชินี ท่าเรือข้ามฟากวัดอรุณ ท่าเรือท่าเตียน และท่าเรือข้ามฟากวังหลังในแม่น้ำเจ้าพระยา และหนาแน่นมากบริเวณท่าเรือมหาชัย ท่าเรือฉลอม และท่าเรือภัตตาคาร และท่าเรือ ในอำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ในแม่น้ำท่าจีน ผลการเสนอแนะเส้นทาง ที่เหมาะสม (Best Routing) สำหรับการท่องเที่ยวทางน้ำได้ 3 เส้นทาง ภายใต้เงื่อนไขด้านระยะทาง ระยะเวลา อัตราความเร็วเฉลี่ยของการเดินเรือ อัตราเร็วเฉลี่ยใน การเดินเท้า และค่าใช้จ่ายสำหรับการเดินทาง ซึ่งในแต่ละเส้นทางจะมีรูปแบบการเดินทาง 2 โครงข่าย คือ โครงข่ายทางน้ำ และการเดินเท้า ผลการเสนอแนะเส้นทาง คือ 1) เส้นทางท่องเที่ยวเพื่อนันทนาการ เข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้ 5 แห่ง มีระยะทางรวม 9.36 กิโลเมตร 2) เส้นทางท่องเที่ยวทางศิลปวิทยาการ เข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้ 5 แห่ง มีระยะทางรวม 5.03 กิโลเมตร และ 3) เส้นทางท่องเที่ยวเพื่อศึกษาประวัติศาสตร์ เข้าถึงแหล่งท่องเที่ยวได้ 9 แห่ง มีระยะทางรวม 8.438 กิโลเมตร
       The objective of this research was to 1) analyze models and densities of water tourist attraction, located within 400 meters radius from the ports in Bangkok and metropolitan areas and 2) recommend the water tourism routes using multimodal networks analysis in Bangkok. The results of the analysis revealed that both the Chao Phraya River and Tha Chin River attractions had clustered distribution the same. Nearest Neighbor Ratio were 0.683666 and 0.779086, respectively. The results indicated that the most crowded water attractions were in the Ratchawong Pier, Rajinee Pier, Wat Arun Ferry Pier, Tian Pier, and Wang Lang Lang Pier for a ferry to cross the Chao Phraya River. In addition, very crowded tourist attractions were in the area of Mahachai Pier, Chalom Pier, S Pier, and Pier in Nakhon Chai Si District Nakhon Pathom Province in the Tha Chin River. The results of suggesting the best routing for water tourism had 3 routes under the conditions of distance, duration, average of cruise’s speed, average of walk’s speed, and travel cost. Each route had two modes of transportation: water and pedestrian networks. The suggested route results were 1) The recreational tourist route can reach 5 tourist attractions with a total distance of 9.36 kilometers. 2) The art and science tourism route can reach 5 tourist attractions with a total distance of 5.03 kilometers. 3) The historical tourism route can reach 9 tourist attractions with a total distance of 8.438 kilometers.

References

ธัญญรัตน์ ไชยคราม และสุธาสินี แสวงดี. (2564). การเลือกเส้นทางท่องราตรีตามแนวรถไฟฟ้าและรถไฟฟ้าใต้ดิน ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑลด้วยโครงข่ายหลายรูปแบบ. วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา, 26(3), 1591-1610.

พรรณี ชีวินศิริวัฒน์. (2561). ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์: หลักการและการประยุกต์. โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วิภาวี พลรัตน์. (2561). การพัฒนารูปแบบการท่องเที่ยวเชิงนิเวศทางน้ำ กรณีศึกษาย้อนรอยเส้นทางประวัติศาสตร์อดีตราชธานีกรุงธนบุรี [ปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาการวางแผนและการจัดการการท่องเที่ยวเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อม]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

สิงหราช สุขเพิ่ม และณัฐพล ศรีอุบล. (2558). การศึกษาเส้นทางรถไฟฟ้าในอนาคตด้วยการวิเคราะห์โครงข่ายขนส่งต่อเนื่องหลายรูปแบบเพื่อสนับสนุนการท่องเที่ยว ครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพมหานคร และปริมณฑล [ปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิต ภาควิชาเทคโนโลยีชนบท]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

สิทธปวีย์ ธนโสตถิกุลนันท์, บุรินทร์ สันติสาสน์ และพัฒน์ พิสิษฐเกษม. (2563). ตัวแบบ

ประสิทธิภาพการบริหารจัดการธุรกิจการขนส่งทางน้ำในภาคกลางของประเทศไทย. วารสารรังสิตบัณฑิตศึกษาในกลุ่มธุรกิจและสังคมศาสตร์, 6(2), 119-135.

สุเพชร จิรขจรกุล. (2560). เรียนรู้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ ด้วยโปรแกรม ArcGIS Desktop 10.5. บริษัท เอ พี กราฟิคดีไซน์และการพิมพ์ จำกัด.

Euromonitor International. (2018). Top 100 City Destinations 2018. http://go.euromonitor.com/white-paper-travel-2018-100-cities

Maurizio, G., Paul, L., & Phil, A. (2007). Kernel density estimation and percent volume contours in general practice catchment area analysis in urban areas. GISRUK 2007: Proceedings of the Geographical Information Science Research UK 15th Annual Conference. Maynooth, Ireland.

Moinul. H., & Pawinee. L. (2007). Water Transportation in Bangkok. Journal of Architectural/Planning Research and Studies, 5(2), 1–23.

Scott. D. (2017). Human Orientation. http://activityinequality.stanford.edu/

Published
2021-12-25
How to Cite
ชาลีเปรี่ยมเ., & ไชยครามธ. (2021). การเสนอแนะเส้นทางการท่องเที่ยวทางน้ำด้วยโครงข่ายหลายรูปแบบ ในเขตกรุงเทพมหานคร: The Recommendation for Water Tourism Routes with Multimodal Networks Analysis in Bangkok . วารสารวิชาการมนุษย์และสังคม มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ, 5(2), 167-186. Retrieved from http://huso-journal.sskru.ac.th/index.php/m1/article/view/155
Section
Research Article(บทความวิจัย)